Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΩΝ

imgres (φωτό από το κατειλλημένο Εργατικό Κέντρο Πάτρας, το οποίο καταλήφθηκε μετά από πρωτοβουλία αναρχικών στην Πάτρα τις τελευταίες μέρες του Ιούνη του 2011, με σκοπό να αποτελέσει κέντρο αγώνα στην πόλη, τις ημέρες της ψήφισης του 2ου μνημονίου).

Oλόκληρες δεκαετίες εργατικών αγώνων και διεκδικήσεων έχουν οδηγήσει την εργατική τάξη στην επικράτεια αλλά και παγκόσμια στην κατάκτηση αυτών που σήμερα ονομάζουμε ”εργατικά δικαιώματα”. Σήμερα, μετρώντας ήδη την τέταρτη χρονιά υπαγωγής της ελληνικής οικονομίας στους διεθνείς μηχανισμούς στήριξης, όλα αυτά τα δικαιώματα, τα οποία κατέκτησε ο κόσμος της μισθωτής εργασίας μέσα από χρόνια ταξικής πάλης έχουν στο μεγαλύτερο μέρος τους ξηλωθεί και συνεχίζουν να ξηλώνονται. Η βίαιη επίθεση στην εργατική τάξη και τους ”από κάτω” της κοινωνικής πυραμίδας γίνεται προκειμένου να μπορέσει η κυριαρχία να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση, η οποία είναι μια δομική κρίση αναπαραγωγής του καπιταλιστικού συστήματος.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, στις οποίες το κράτος διαχειρίζεται την οικονομική κρίση προς όφελος της άρχουσας τάξης, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνέχιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, παράλληλα με τις χιλιάδες απολύσεων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων αλλά και της επιθεώρησης εργασίας καθώς και τις ορδές ανέργων, ο κρατικός μηχανισμός έχει εγκαθιδρύσει μια μόνιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η οποία δικαιολογεί την επιβολή του δόγματος της μηδενικής ανοχής εις βάρος όσων αντιστέκονται. Η βία και η τρομοκρατία που έχουν επιβάλλει οι κρατικές δυνάμεις καταστολής κατά τη διάρκεια απεργιακών πορειών και κινητοποιήσεων ενάντια στην εφαρμογή των μνημονίων τα τελευταία χρόνια πάει χέρι-χέρι με την εκκένωση καταλήψεων ανά την επικράτεια.
Μια τέτοια κατάληψη, που λειτουργούσε ταυτόχρονα ως κέντρο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων στην πόλη της Πάτρας, ήταν και η Κατάληψη Παραρτήματος, στην οποία συμμετείχαμε ως ζωντανό της κομμάτι από την πρώτη στιγμή της σύστασής μας ως συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά | εργαλειοφόρος μέχρι την εκκένωσή της από τα ΜΑΤ του Δένδια, με την αγαστή συνεργασία της δημοτικής αρχής. Μαζί με την Κατάληψη Παραρτήματος τα ξημερώματα της 5ης Αυγούστου εκκενώθηκαν επίσης και η Κατάληψη Μαραγκοπουλείου, καθώς επίσης και η Κατάληψη Νικ. Γύζη 33 στο χώρο του ΤΕΙ Πατρών. Πάμπολλες απεργιακές κινητοποιήσεις καλούσαν σε ”ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ”, την καρδιά της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 για την πόλη μας, εκεί που είχαν λάβει χώρα αμέτρητα μοιράσματα κειμένων, μικροφωνικές αλλά και πολιτικές εκδηλώσεις, όπως η εκδήλωση αλληλεγγύης στους απεργούς της Χαλυβουργίας το χειμώνα του 2011 αλλά και η εκδήλωση για την καπιταλιστική κρίση και την ελληνική περίπτωση τον Απρίλη του ίδιου χρόνου.
Ως συνέλευση αναρχικών, θεωρώντας τους εαυτούς μας κομμάτι του ευρύτερου ριζοσπαστικού κινήματος, με το οποίο επιθυμούμε να βρισκόμαστε σε μια διαλεκτική σχέση, επιλέξαμε μετά την εκκένωση του Παραρτήματος να στεγάσουμε την ανάγκη να βρισκόμαστε μεταξύ μας και να παράγουμε αντικαπιταλιστικό και αντικρατικό λόγο και δράσεις στο εργατικό κέντρο Πάτρας. Δεν τρέφουμε καμιά αυταπάτη και είμαστε ξεκάθαρα ενάντια στους γραφειοκράτες συνδικαλιστές, που συνδιαλλάσονται με το κράτος, διαμεσολαβούν και κηδεμονεύουν στους ταξικούς αγώνες. Είναι εδώ για να μινιμάρουν τις εργατικές διεκδικήσεις, να βάζουν φρένο στους ταξικούς αγώνες, να λειτουργούν είτε ως κυβερνητικοί συνδικαλιστές είτε να προσπαθούν να ενσωματώσουν τη διάθεση για αγώνα σε κομματικά-συνδικαλιστικά καλούπια.
Παράλληλα με τους εργατοπατέρες όμως, στο εργατικό κέντρο δραστηριοποιούνται και πρωτοβάθμια σωματεία. Χωρίς να ταυτίζουμε τους καρεκλοκένταυρους συνδικαλιστές με τον κόσμο του αγώνα που οργανώνεται στο σωματείο του, αντιλαμβανόμαστε πως μέσα στα εργατικά κέντρα υπάρχει μια διαπάλη για το ποιος θα έχει την ηγεμονία, οι γραφειοκράτες ή το ταξικό ανταγωνιστικό κίνημα. Αντιλαμβανόμενοι επίσης πως και στα ίδια τα πρωτοβάθμια σωματεία λείπουν πολλές φορές οι ζωντανές διαδικασίες και η αμεσοδημοκρατία στη λήψη των αποφάσεων, με την παρουσία μας στοχεύουμε να οξύνουμε τα ριζοσπαστικά-κινηματικά χαρακτηριστικά μπολιάζοντάς τα με την πρακτική της αυτοοργάνωσης και της ισότιμης συμμετοχής. Όντας μια συνέλευση σχετικά με τη μισθωτή εργασία, θεωρούμε πως έχουμε κάθε λόγο να πραγματοποιούμε τις συνελεύσεις μας στο εργατικό κέντρο και πράγματι να δίνουμε κι εμείς κινηματική ζωή με τις συνελεύσεις του εργαλειοφόρου κάθε απόγευμα Τρίτης.
Ο αγώνας κόντρα στο κράτος και το κεφάλαιο με τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης ενάντια στους καταπιεστές μας δεν τελείωσε μετά την εκκένωση του Παραρτήματος. Το Παράρτημα εκκενώθηκε ακριβώς, διότι αποτελούσε ζωντανό κοινωνικό χώρο και αγκάθι στα πλευρά της κυριαρχίας και η τύχη του θα απασχολήσει όλους αυτούς που το αναγνωρίζουν ως το κέντρο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων στην πόλη της Πάτρας τα τελευταία 40 χρόνια.
Εμείς από την πλευρά μας ως αναρχικοί, συνεχίζουμε να παρεμβαίνουμε στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες επιδιώκοντας τη σύνδεση των αγώνων και των αγωνιζόμενων κομματιών μεταξύ τους, είτε είναι εργαζόμενοι, επισφαλείς, ανασφάλιστοι ή άνεργοι. Δεν αφήνουμε τη ζωή μας βορρά στις ορέξεις των αφεντικών και στην καταστολή του κράτους. Επίσης, θέλουμε με τις δράσεις και τον πολιτικό μας λόγο να προτάξουμε ότι δεν φθάνει μόνο να ξανακατακτήσουμε τα εργατικά δικαιώματα, που μας έχει στερήσει η κυριαρχία. Αντιλαμβανόμαστε και αναγνωρίζουμε την τεράστια σημασία που είχαν και έχουν οι εργατικοί αγώνες στο πεδίο της ταξικής πάλης. Στρεφόμαστε όμως ενάντια στην ίδια τη μισθωτή εργασία, γιατί δεν είναι τίποτε άλλο παρά αλλοτρίωση και εκμετάλλευση από τα αφεντικά των εργατών ως άψυχων παραγωγικών συντελεστών με σκοπό την ιδιοποίηση υπεραξίας από την εργασία τους. Ακόμα περισσότερο προτάσσουμε την ταξική και κοινωνική αντεπίθεση για την ανατροπή του καπιταλισμού, που ρημάζει τη ζωή μας και του κράτους που επιχειρεί να τσακίσει όποιον σηκώνει κεφάλι ενάντια στην άγρια επέλαση της νεοφιλελεύθερης ατζέντας του καπιταλισμού στη ζωή του.
Προτάσσοντας τη ριζοσπαστικοποίηση των αγώνων, παλεύουμε συλλογικοποιώντας τις αντιστάσεις μας και οργανώνοντας την ταξική και κοινωνική αντεπίθεση των από κάτω της κοινωνίας. Ενάντια στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και των εργατοπατέρων των εργατικών κέντρων προτάσσουμε τον αδιαμεσολάβητο, αυτοοργανωμένο και ακηδεμόνευτο αγώνα μέσα από πρωτοβάθμεια σωματεία βάσης ενάντια σε λογικές ιεραρχίας, διαμεσολάβησης και κηδεμονίας των ταξικών αγώνων, ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, ενός αγώνα που περνάει και μέσα από την αυτοδιαχείριση του εργατικού κέντρου από εργαζόμενους και άνεργους, για μια κοινωνία, όπου όλοι εμείς που παράγουμε τον κοινωνικό πλούτο, θα αποφασίζουμε για τη ζωή μας, για την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ και ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, τον ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ και την ΑΝΑΡΧΙΑ !

συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά |εργαλειοφόρος

κάθε Δευτέρα στις 18:00μμ, στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας.


Comments are closed.