Jan 28 2014

Αφίσα για την κρατική δολοφονία των μεταναστών στο Φαρμακονήσι από την αναρχική ομάδα δυσήνιος ίππος, την αναρχική ομάδα dinamitera και αναρχικούς / αναρχικές

1558586_619445731456994_954406533_n

Τα σύνορα είναι χαρακιές στο σώμα του πλανήτη

Τις πρωινές ώρες της Δευτέρας 21/1, σκάφος στο οποίο επέβαιναν 28 μετανάστες (25 Αφγανοί και 3 Σύροι) ανατράπηκε και βυθίστηκε όχι υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες αλλά από τους λιμενόμπατσους, στη θαλάσσια περιοχή του Φαρμακονησίου. Δώδεκα άτομα (ανάμεσα τους εννιά ανήλικα παιδιά και βρέφη) πνίγονται στη θάλασσα. Στις 15/11 12 μετανάστες (ανάμεσα τους και 4 παιδια) έχασαν τη ζωή τους υστερα από ναυάγιο ση θαλάσσια περιοχή της Πάλαιρου ανοιχτά της Λευκάδας. Στις αρχές Οκτωβρίου περισσότεροι από 300 μετανάστες από την Ερυθραία και τη Σομαλία, χάνουν τη ζωή τους κοντά στη Λαμπεντούζα της Ιταλίας, ύστερα από ναυάγιο του πλοίου που τους μετέφερε

Από το Φαρμακονήσι μέχρι τη Λευκάδα και τη Λαμπεντούζα,

τα σύνορα της Ευρώπης-Φρούριο είναι βαμμένα με το αίμα των μεταναστών

Η μετακίνηση πληθυσμών είναι μια αρχέγονη ανάγκη και πρακτική. Η όλη έννοια της μετανάστευσης, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, πατάει στο έθνος-κράτος. Τα σύνορα είναι ένα είδος στρόφιγγας μέσω της οποίας το κράτος ρυθμίζει τη ροή ανθρώπων σύμφωνα με τις ανάγκες των αφεντικών αλλά και με βάση πολιτικές σκοπιμότητες. Ανάλογα με τους πολιτικούς και οικονομικούς συσχετισμούς, είτε βγάζουν τους μετανάστες στην εγχώρια παραγωγή (με όρους Μανωλάδας) είτε τους σπρώχνουν πίσω στην «προμηθεύτρια» χώρα. Τα δυτικά κράτη καθορίζουν τη ζωή αυτών των ανθρώπων (πόσους και ποιους θα δεχτούν, πόσους θα νομιμοποιήσουν και βεβαίως τι θα κάνουν αφού μπουν στη χώρα). Στον καπιταλιστικό καταμερισμό της εργασίας, οι μετανάστες είναι οι σύγχρονοι είλωτες που ξεζουμίζονται -εν γνώσει και υπό την πλήρη αδιαφορία των εργατοπατέρων κάθε απόχρωσης-, και όταν «περισσεύουν» είναι οι παρίες που είτε φυλακίζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης χωρίς καν το πρόσχημα κάποιου αδικήματος είτε δολοφονούνται (στις νάρκες του Έβρου και στον πάτο του Αιγαίου).

Κοινοί αγώνες ντόπιων και μεταναστών

ενάντια στη βαρβαρότητα κράτους και καπιταλισμού

αναρχική ομάδα Δυσήνιος Ίππος | αναρχική ομάδα Dinamitera | αναρχικοί-ές


Jan 27 2014

Κάλεσμα του Συντονιστικού της Παμπατραικής Συνέλευσης συλλογικοτήτων και πολιτών για αποκλεισμό της ΔΕΗ στις 3 Φλεβάρη

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟ ΤΗΣ ΔΕΗ ΣΤΙΣ 3 ΦΛΕΒΑΡΗ ! ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΑΓΑΘΑ !

Τα τελευταία χρόνια, η εντατικοποίηση της επίθεσης σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας, με αφορμή την καπιταλιστική κρίση, έχει οδηγήσει ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού να ζει σε συνθήκες πλήρους ανέχειας, εξαθλίωσης και φτώχειας, στερούμενο βασικά είδη μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης, όπως το φαγητό, η στέγαση, το ηλεκτρικό ρεύμα, η θέρμανση. Ο διαρκής φόβος για την εξασφάλιση και την κάλυψη βασικών αναγκών, απαραίτητων για την αξιοπρεπή διαβίωση κάθε ανθρώπου, είναι η συνθήκη στην οποία έχει οδηγήσει την κοινωνία το μεγάλο κεφάλαιο.

Ο φόβος και η τρομοκρατία που θέλουν να μας επιβάλουν ως πάγια συνθήκη όμως, σπάει στους αγώνες και στον δρόμο. Με την συλλογικοποίηση, την αλληλεγγύη και την οργάνωση από τα κάτω όλων όσων βιώνουν στην καθημερινότητα τους τις τραγικές συνέπειες των επίλογων των κυρίαρχων.

Ο αγώνας των εργαζόμενων της ΔΕΗ που ήδη έχει ξεκινήσει, καθώς και τα πλατιά κοινωνικά μέτωπα αγώνα που δημιουργούνται, είναι κινήσεις προς αυτή την κατεύθυνση. Σημαντικό είναι όμως οι αγώνες όλων μας να συντονιστούν, να δυναμώσουν, να συνδεθούν και να γίνουν πιο δυνατοί. Την ώρα που η ΔΕΗ ιδιωτικοποιείται, την ίδια ώρα που το ρεύμα ουσιαστικά παρέχετε δωρεάν σε δεκάδες μεγάλες εταιρείες και επιχειρήσεις , περισσότερες από 2 χιλιάδες οικογένειες, στην πόλη της Πάτρας, είναι αναγκασμένες να ζουν με κομμένο το ηλεκτρικό ρεύμα από τη ΔΕΗ, ενώ χιλιάδες ακόμα άνθρωποι αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες για να πληρώσουν τους λογαριασμούς, υποχρεώνονται στο να κάνουν διακανονισμούς με την επιχείρηση και σε τελική ανάλυση καταρρακώνουν την ίδια τους την αξιοπρέπεια, παρακαλώντας για να έχουν ένα αγαθό που στις μέρες μας θα πρέπει να θεωρείται αυτονόητο για όλους.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ

ΥΓΕΙΑ ΠΑΙΔΕΙΑ ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΝΕΡΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΝ ΛΑΟ

ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΔΕΗ

ΑΜΕΣΗ ΕΛΑΦΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΧΡΕΩΣΕΩΝ ΤΩΝ ΛΑΙΚΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΔΕΗ ΣΕ ΕΝΑΝ ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!

Συντονιστικό της Παμπατραικής Συνέλευσης συλλογικοτήτων και ατόμων


Jan 24 2014

Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΩΝ ΚΑΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΤΩΝ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΕΝΩΝ

imgres (φωτό από το κατειλλημένο Εργατικό Κέντρο Πάτρας, το οποίο καταλήφθηκε μετά από πρωτοβουλία αναρχικών στην Πάτρα τις τελευταίες μέρες του Ιούνη του 2011, με σκοπό να αποτελέσει κέντρο αγώνα στην πόλη, τις ημέρες της ψήφισης του 2ου μνημονίου).

Oλόκληρες δεκαετίες εργατικών αγώνων και διεκδικήσεων έχουν οδηγήσει την εργατική τάξη στην επικράτεια αλλά και παγκόσμια στην κατάκτηση αυτών που σήμερα ονομάζουμε ”εργατικά δικαιώματα”. Σήμερα, μετρώντας ήδη την τέταρτη χρονιά υπαγωγής της ελληνικής οικονομίας στους διεθνείς μηχανισμούς στήριξης, όλα αυτά τα δικαιώματα, τα οποία κατέκτησε ο κόσμος της μισθωτής εργασίας μέσα από χρόνια ταξικής πάλης έχουν στο μεγαλύτερο μέρος τους ξηλωθεί και συνεχίζουν να ξηλώνονται. Η βίαιη επίθεση στην εργατική τάξη και τους ”από κάτω” της κοινωνικής πυραμίδας γίνεται προκειμένου να μπορέσει η κυριαρχία να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση, η οποία είναι μια δομική κρίση αναπαραγωγής του καπιταλιστικού συστήματος.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, στις οποίες το κράτος διαχειρίζεται την οικονομική κρίση προς όφελος της άρχουσας τάξης, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνέχιση της κερδοφορίας του κεφαλαίου, παράλληλα με τις χιλιάδες απολύσεων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων αλλά και της επιθεώρησης εργασίας καθώς και τις ορδές ανέργων, ο κρατικός μηχανισμός έχει εγκαθιδρύσει μια μόνιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η οποία δικαιολογεί την επιβολή του δόγματος της μηδενικής ανοχής εις βάρος όσων αντιστέκονται. Η βία και η τρομοκρατία που έχουν επιβάλλει οι κρατικές δυνάμεις καταστολής κατά τη διάρκεια απεργιακών πορειών και κινητοποιήσεων ενάντια στην εφαρμογή των μνημονίων τα τελευταία χρόνια πάει χέρι-χέρι με την εκκένωση καταλήψεων ανά την επικράτεια.
Μια τέτοια κατάληψη, που λειτουργούσε ταυτόχρονα ως κέντρο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων στην πόλη της Πάτρας, ήταν και η Κατάληψη Παραρτήματος, στην οποία συμμετείχαμε ως ζωντανό της κομμάτι από την πρώτη στιγμή της σύστασής μας ως συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά | εργαλειοφόρος μέχρι την εκκένωσή της από τα ΜΑΤ του Δένδια, με την αγαστή συνεργασία της δημοτικής αρχής. Μαζί με την Κατάληψη Παραρτήματος τα ξημερώματα της 5ης Αυγούστου εκκενώθηκαν επίσης και η Κατάληψη Μαραγκοπουλείου, καθώς επίσης και η Κατάληψη Νικ. Γύζη 33 στο χώρο του ΤΕΙ Πατρών. Πάμπολλες απεργιακές κινητοποιήσεις καλούσαν σε ”ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ”, την καρδιά της εξέγερσης του Δεκέμβρη του 2008 για την πόλη μας, εκεί που είχαν λάβει χώρα αμέτρητα μοιράσματα κειμένων, μικροφωνικές αλλά και πολιτικές εκδηλώσεις, όπως η εκδήλωση αλληλεγγύης στους απεργούς της Χαλυβουργίας το χειμώνα του 2011 αλλά και η εκδήλωση για την καπιταλιστική κρίση και την ελληνική περίπτωση τον Απρίλη του ίδιου χρόνου.
Ως συνέλευση αναρχικών, θεωρώντας τους εαυτούς μας κομμάτι του ευρύτερου ριζοσπαστικού κινήματος, με το οποίο επιθυμούμε να βρισκόμαστε σε μια διαλεκτική σχέση, επιλέξαμε μετά την εκκένωση του Παραρτήματος να στεγάσουμε την ανάγκη να βρισκόμαστε μεταξύ μας και να παράγουμε αντικαπιταλιστικό και αντικρατικό λόγο και δράσεις στο εργατικό κέντρο Πάτρας. Δεν τρέφουμε καμιά αυταπάτη και είμαστε ξεκάθαρα ενάντια στους γραφειοκράτες συνδικαλιστές, που συνδιαλλάσονται με το κράτος, διαμεσολαβούν και κηδεμονεύουν στους ταξικούς αγώνες. Είναι εδώ για να μινιμάρουν τις εργατικές διεκδικήσεις, να βάζουν φρένο στους ταξικούς αγώνες, να λειτουργούν είτε ως κυβερνητικοί συνδικαλιστές είτε να προσπαθούν να ενσωματώσουν τη διάθεση για αγώνα σε κομματικά-συνδικαλιστικά καλούπια.
Παράλληλα με τους εργατοπατέρες όμως, στο εργατικό κέντρο δραστηριοποιούνται και πρωτοβάθμια σωματεία. Χωρίς να ταυτίζουμε τους καρεκλοκένταυρους συνδικαλιστές με τον κόσμο του αγώνα που οργανώνεται στο σωματείο του, αντιλαμβανόμαστε πως μέσα στα εργατικά κέντρα υπάρχει μια διαπάλη για το ποιος θα έχει την ηγεμονία, οι γραφειοκράτες ή το ταξικό ανταγωνιστικό κίνημα. Αντιλαμβανόμενοι επίσης πως και στα ίδια τα πρωτοβάθμια σωματεία λείπουν πολλές φορές οι ζωντανές διαδικασίες και η αμεσοδημοκρατία στη λήψη των αποφάσεων, με την παρουσία μας στοχεύουμε να οξύνουμε τα ριζοσπαστικά-κινηματικά χαρακτηριστικά μπολιάζοντάς τα με την πρακτική της αυτοοργάνωσης και της ισότιμης συμμετοχής. Όντας μια συνέλευση σχετικά με τη μισθωτή εργασία, θεωρούμε πως έχουμε κάθε λόγο να πραγματοποιούμε τις συνελεύσεις μας στο εργατικό κέντρο και πράγματι να δίνουμε κι εμείς κινηματική ζωή με τις συνελεύσεις του εργαλειοφόρου κάθε απόγευμα Τρίτης.
Ο αγώνας κόντρα στο κράτος και το κεφάλαιο με τα χαρακτηριστικά της κοινωνικής και ταξικής αντεπίθεσης ενάντια στους καταπιεστές μας δεν τελείωσε μετά την εκκένωση του Παραρτήματος. Το Παράρτημα εκκενώθηκε ακριβώς, διότι αποτελούσε ζωντανό κοινωνικό χώρο και αγκάθι στα πλευρά της κυριαρχίας και η τύχη του θα απασχολήσει όλους αυτούς που το αναγνωρίζουν ως το κέντρο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων στην πόλη της Πάτρας τα τελευταία 40 χρόνια.
Εμείς από την πλευρά μας ως αναρχικοί, συνεχίζουμε να παρεμβαίνουμε στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες επιδιώκοντας τη σύνδεση των αγώνων και των αγωνιζόμενων κομματιών μεταξύ τους, είτε είναι εργαζόμενοι, επισφαλείς, ανασφάλιστοι ή άνεργοι. Δεν αφήνουμε τη ζωή μας βορρά στις ορέξεις των αφεντικών και στην καταστολή του κράτους. Επίσης, θέλουμε με τις δράσεις και τον πολιτικό μας λόγο να προτάξουμε ότι δεν φθάνει μόνο να ξανακατακτήσουμε τα εργατικά δικαιώματα, που μας έχει στερήσει η κυριαρχία. Αντιλαμβανόμαστε και αναγνωρίζουμε την τεράστια σημασία που είχαν και έχουν οι εργατικοί αγώνες στο πεδίο της ταξικής πάλης. Στρεφόμαστε όμως ενάντια στην ίδια τη μισθωτή εργασία, γιατί δεν είναι τίποτε άλλο παρά αλλοτρίωση και εκμετάλλευση από τα αφεντικά των εργατών ως άψυχων παραγωγικών συντελεστών με σκοπό την ιδιοποίηση υπεραξίας από την εργασία τους. Ακόμα περισσότερο προτάσσουμε την ταξική και κοινωνική αντεπίθεση για την ανατροπή του καπιταλισμού, που ρημάζει τη ζωή μας και του κράτους που επιχειρεί να τσακίσει όποιον σηκώνει κεφάλι ενάντια στην άγρια επέλαση της νεοφιλελεύθερης ατζέντας του καπιταλισμού στη ζωή του.
Προτάσσοντας τη ριζοσπαστικοποίηση των αγώνων, παλεύουμε συλλογικοποιώντας τις αντιστάσεις μας και οργανώνοντας την ταξική και κοινωνική αντεπίθεση των από κάτω της κοινωνίας. Ενάντια στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ, της ΑΔΕΔΥ και των εργατοπατέρων των εργατικών κέντρων προτάσσουμε τον αδιαμεσολάβητο, αυτοοργανωμένο και ακηδεμόνευτο αγώνα μέσα από πρωτοβάθμεια σωματεία βάσης ενάντια σε λογικές ιεραρχίας, διαμεσολάβησης και κηδεμονίας των ταξικών αγώνων, ενάντια στο κράτος και το κεφάλαιο, ενός αγώνα που περνάει και μέσα από την αυτοδιαχείριση του εργατικού κέντρου από εργαζόμενους και άνεργους, για μια κοινωνία, όπου όλοι εμείς που παράγουμε τον κοινωνικό πλούτο, θα αποφασίζουμε για τη ζωή μας, για την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΕΥΘΥΝΣΗ και ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ, τον ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟ και την ΑΝΑΡΧΙΑ !

συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά |εργαλειοφόρος

κάθε Δευτέρα στις 18:00μμ, στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας.


Jan 20 2014

Παρέμβαση εργαλειοφόρου στην κινητοποίηση των εμπορουπαλλήλων Πάτρας ενάντια στο άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές

19012014123Την Κυριακή 19 Γενάρη ήταν η τρίτη (μαύρη) Κυριακή κατά την οποία εφαρμόστηκε το μέτρο για το άνοιγμα των εμπορικών καταστημάτων τις Κυριακές. Ο σύλλογος εμπορουπαλλήλων Πάτρας καλούσε ξανά σε κινητοποίηση ενάντια στο άνοιγμα των καταστημάτων, το οποίο σηματοδοτεί την πρώτη πράξη ενός έργου που στοχεύει στην κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας για τους εργαζομένους και στην περαιτέρω απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων, εάν το μέτρο αυτό περάσει. Στην κινητοποίηση που έλαβε χώρα στο εμπορικό κέντρο της Πάτρας (πεζόδρομος αγ. Νικολάου-Μαιζώνος-Ρήγα Φερραίου) καλούσε και ο εμπορικός σύλλογος της πόλης, παρόλο που ήδη είχαν πάρει απόφαση για την παράταση του ωραρίου για το βράδυ του Σαββάτου (λευκή νύχτα), δήθεν για τη στήριξη των μαγαζιών που εμπορεύονταν αποκριάτικα αλλά στην πράξη διευκολύνοντας την επέκταση του ωραρίου σε μη εργάσιμες ώρες και μέρες.
Η συμμετοχή όσων αντιδρούσαν ήταν μεγαλύτερη σε σχέση με την προηγούμενη κινητοποίηση της 15ης Δεκέμβρη, καθώς ήδη από της 11:00 το πρωί είχαν προσέλθει αρκετοί εργαζόμενοι σε καταστήματα που απεργούσαν, αριστερές οργανώσεις, αναρχικοί και γενικά αλληλέγγυος κόσμος.19012014122
Αξίζει να σημειωθεί ότι είχαν ανοίξει αρκετά καταστήματα του εμπορικού κέντρου αλλά ελάχιστα σε άλλες μεριές της πόλης. Δυστυχώς, αρκετός κόσμος από τους πολίτες της Πάτρας θεώρησε το πρωινό της Κυριακής ιδανικό για μια βόλτα απ’ τα μαγαζιά και αρκετοί από αυτούς ψώνιζαν.
Μετά από το χαιρετισμό από το μικρόφωνο προς τους συγκεντρωμένους και αφού έβγαλαν τις απαραίτητες φωτογραφίες και έκαναν τις ακόμα πιο απαραίτητες δημόσιες σχέσεις ο βουλευτής του Σύριζα Χατζηλάμπρου και ο υποψήφιος για το δήμο της Πάτρας με το ΚΚΕ Πελετίδης αποχώρησαν από το πρώτο μισάωρο.
Από την αρχή σχεδόν της κινητοποίησης ήταν φανερό πως το κράτος δε θα επέτρεπε τη διεξαγωγή της χωρίς την παρουσία αστυνομικών δυνάμεων καθώς ήταν φανερό πως είχαν θορυβηθεί από τις προηγούμενες δυναμικές κινητοποίησεις και ήθελαν να εξασφαλίσουν την εφαρμογή του μέτρου χωρίς αντιδράσεις και την απρόσκοπτη προσέλευση των πελατών στα μαγαζιά. Η παρουσία των αστυνομικών δυνάμεων σχεδόν δίπλα από τους συγκεντρωμένους καθόρισε τη δράση κι έτσι δεν υπήρχε η δυναμική και ο παλμός των προηγούμενων κινητοποιήσεων. Κατά την άποψή μας, οι διοργανωτές της συγκέντρωσης όφειλαν τα δώσουν οι ίδιοι πιο δυναμικά χαρακτηριστικά στην κινητοποίηση, μην επιτρέποντας στους μπάτσους να βρίσκονται στο χώρο της συγκέντρωσης. Αυτό, έκανε ένα-δυό Πατρινούς μαγαζάτορες νοικοκυραίους και τα τσιράκια τους να προκαλέσουν με βρισιές κι απειλές κάποιους που μοίραζαν κείμενα, έχοντας τις εγγυήσεις της Ε.Α.
Εμείς, από την πλευρά μας ως συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά| εργαλειοφόρος, ούτε δεχθήκαμε να κατεβάσουμε το πανό, (προφανώς το αλφάδι ενόχλησε τα ένστολα δίποδα) αλλά με τα κείμενα που μοιράσαμε και τα συνθήματα που φωνάζαμε προσπαθήσαμε να πολώσουμε το κλίμα και να δώσουμε πιο ταξικά και αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά στη δράση αυτή. 19012014121
Απέναντι στη βίαιη υποτίμηση της ζωής μας, όλοι εμείς οι από κάτω, εργαζόμενοι, άνεργοι, ντόπιοι και μετανάστες δεν έχουμε άλλο τρόπο να παλέψουμε ενάντια σε κράτος και κεφάλαιο παρά μόνο συλλογικοποιώντας τις αντιστάσεις μας. Ως αναρχικοί προτάσουμε τη σύνδεση των αγώνων και των αγωνιζόμενων κομματιών μεταξύ τους ενάντια στην καπιταλιστική επέλαση και την τρομοκρατία του κράτους. Ούτως ή άλλως, άνεργοι και εργαζόμενοι βρισκόμαστε στο ίδιο καράβι που βουλιάζει, καθώς σήμερα κάποιοι έχουν δουλειά, αύριο όμως θα βρεθούν και αυτοί στην ανεργία. Μέσα από πρωτοβάθμεια σωματεία βάσης, μέσα από ακηδεμόνευτους και αδιαμεσολάβητους ταξικούς αγώνες μπορούμε με τη συλλογική μας δράση και με αλληλεγγύη να παλέψουμε για ένα άλλο σύστημα, για έναν κόσμο ισότητας, αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας, για μια κοινωνία, στην οποία όλοι εμείς που παράγουμε όλο τον κοινωνικό πλούτο θα μπορούμε να ζούμε χωρίς εξουσιαστές και εξουσιαζόμενους.
Τα συνθήματα που φωνάχθηκαν από τους αναρχικούς ήταν :

ΟΧΙ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΙΣ ΚΥΡΙΑΚΕΣ, ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΣ ΔΕ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ

Η ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΤΑΦΟΣ ΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΩΝ

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΠΛΟ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ, ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ

ΟΥΤΕ ΠΑΜΕ ΟΥΤΕ ΓΣΕΕ, ΠΑΡΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΛΑΕ

40 ΩΡΕΣ ΓΙΑ 400 ΕΥΡΩ, ΣΦΑΛΙΑΡΕΣ ΚΑΙ ΚΛΩΤΣΙΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΦΕΝΤΙΚΟ

ΜΠΑΤΣΟΙ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΣΤΟΥ ΠΗΓΑΔΙΟΥ ΤΟΝ ΠΑΤΟ, ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΤΟ

ΦΩΤΙΑ ΦΟΥΡΝΕΛΟ ΣΤΟΥ ΔΟΥΡΟΥ ΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ

το κείμενο που μοιραζόταν είναι εδώ :http://ergaleioforos.squat.gr/2013/12/15

συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά | εργαλειοφόρος

κάθε Τρίτη στις 19:00 στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας


Jan 17 2014

Aφίσα από τον εργαλειοφόρο για τη δίκη των 5 της κατάληψης Μαραγκοπουλείου.

1604880_10201978310473994_1671988971_n


Jan 15 2014

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΤΡΑΣ

Τον τελευταίο καιρό, με αφορμή την κρατική καταστολή που δέχτηκαν οι καταλήψεις μας στην Πάτρα, αγωνιζόμενα κομμάτια που δραστηριοποιούνταν μέσα σε αυτές επέλεξαν να πραγματοποιούν τις συνελεύσεις τους στο εργατικό κέντρο. Ως συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά | εργαλειοφόρος, θεωρούμε αυτόν τον χώρο ένα ανοιχτό πεδίο για τους από τα κάτω και ως εκ τούτου η απόφαση μας να λειτουργούμε μέσα στο Ε.Κ.Π. πέρα από την αναγκαιότητα της στέγασης, μετά την εκκένωση των χώρων αγώνα, έχει και αμιγώς πολιτικά και ταξικά χαρακτηριστικά.

Σταθερές εβδομαδιαίες συνελεύσεις όπως ο εργαλειοφόρος και η Ανοιχτή Συνέλευση Αντιφασιστικής Δράσης, οι έκτακτες συνελεύσεις αγωνιζόμενων κομματιών της Πατρινής κοινωνίας αλλά και οι διαδικασίες της κίνησης ανέργων, ανασφάλιστων και επισφαλώς εργαζομένων, έχουν μετατρέψει το Ε.Κ.Π. μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα σε ένα ζωντανό και κινηματικό χώρο και όχι σε ένα νεκρό και άδειο κτήριο που το στοιχειώνουν τα χαρτιά και οι σφραγίδες των ξεπουλημένων γραφειοκρατών της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. Στη δικιά μας αντίληψη δεν υπάρχουν αγωνιστικά ή μη αγωνιστικά εργατικά κέντρα. Ο «επίσημος» συνδικαλισμός όπως είναι δομημένος, όχι μόνο δεν αποτελεί ανάχωμα για την εργατική τάξη ενάντια στα αφεντικά, αλλά επιπροσθέτως προσφέρει υπηρεσίες στο κεφάλαιο, οπισθοχωρώντας σε κάθε ταξική διεκδίκηση, συνομιλώντας και πηγαίνοντας παράλληλα με την κυριαρχία και χτίζοντας καριέρες κομματικών συνδικαλιστικών στελεχών πάνω στα συντρίμμια των εξαθλιωμένων της κοινωνίας.

Ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους θέλουν τα Ε.Κ. αποστειρωμένα και όχι κέντρα αγώνα. Ακριβώς γι’ αυτούς τους λόγους δεν θέλουν να παραχωρήσουν γραφείο στην κίνηση ανέργων, ανασφάλιστων και επισφαλώς εργαζομένων, επειδή είναι μια οριζόντια δομή, χωρίς κομματικό προσδιορισμό, με αδιαμεσολάβητα και κινηματικά χαρακτηριστικά. Αυτό το γεγονός τους φοβίζει γιατί δεν μπορούν να την ελέγξουν και ό,τι δεν μπορούν να ελέγξουν το αποβάλλουν και του επιτίθενται με συκοφαντίες.

Επιπροσθέτως, η τελευταία επινόηση των γραφειοκρατών ακούει στον τίτλο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΤΡΑΣ – ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ!
Συγκεκριμένα, σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα είδαμε να ξεπετάγεται στο Ε.Κ.Π. μια ιδιωτική επιχείρηση. Πριν καν το καταλάβουμε, είδαμε έκπληκτοι φωτεινές επιγραφές, τραπέζια και καρέκλες πολυτελείας στην είσοδο και στον ημιόροφο. Ο ιδιοκτήτης της καφετέριας έδιωχνε παιδάκια Ρομά από την είσοδο του κτηρίου, ενώ αφίσες που παραδοσιακά κολλούνται στην είσοδο πλέον ξεκολλούνται καθώς χαλάνε την πρόσοψη της καφετέριας με το ξύλινο πάτωμα και τις μεγάλες τζαμαρίες. Η διοίκηση του Ε.Κ.Π., παραχωρώντας τον ημιόροφο του κτηρίου σε ιδιώτη προκειμένου να το μετατρέψει σε καφετέρια πολυτελείας, ξέρει πολύ καλά που αποσκοπεί. Ξέρει πολύ καλά ότι μετατρέποντας έναν χώρο των εργατών σε χώρο εμπορίου, συμβολικά αλλά και πρακτικά, προσπαθεί να προσδώσει απολιτίκ χαρακτηριστικά σ’ αυτό το σημείο αναφοράς για τους ταξικούς αγώνες στην πόλη μας. Η κίνηση αυτή δεν είναι τυχαία το χρονικό διάστημα στο οποίο πραγματοποιείται. Όπως προαναφέρθηκε, το τελευταίο 6μηνο έχουν πληθύνει οι διαδικασίες που λαμβάνουν χώρα στο Ε.Κ.Π. και το έχουν πλαισιώσει με εκείνα τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά που δεν υπήρχαν μέχρι πρότινος. Αυτή η συνθήκη έχει ενοχλήσει τη διοίκηση, η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια κατάσταση που ούτε μπορεί να ελέγξει ούτε φυσικά επιθυμεί μαχητικές εστίες αγώνα μέσα σε έναν χώρο που απαρτίζεται από επαγγελματίες ξεπουλημένους γραφειοκράτες, από σωματεία-σφραγίδες και από τη λογική της πλήρους σύμπλευσης με το κράτος και τα αφεντικά.

Ως συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά | εργαλειοφόρος δηλώνουμε ότι τέτοιου είδους μεθοδεύσεις θα μας βρουν απέναντι τους. Το Ε.Κ.Π. ανήκει στα αγωνιζόμενα κομμάτια της Πατρινής κοινωνίας, ανήκει στην ίδια την εργατική τάξη και δεν είναι κτήμα καμίας συνδικαλιστικής νομενκλατούρας, πόσο μάλλον χωράφι ενός ιδιώτη. Να είναι σίγουροι οι κηφήνες – επαγγελματίες γραφειοκράτες ότι το καινούργιο τους τέχνασμα ενάντια στον κόσμο του αγώνα θα πέσει στο κενό. Από την πλευρά μας θα συνεχίσουμε να πραγματοποιούμε τις συνελεύσεις μας στο Ε.Κ.Π., να κολλάμε τις αφίσες μας, να κρεμάμε τα πανό μας στην είσοδο και να κρατάμε το χώρο ζωντανό αλλά και προπύργιο στους καιρούς του ταξικού και κοινωνικού πολέμου που διανύουμε και στις μάχες που έρχονται και θα δώσουμε.

ΕΞΩ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ Ε.Κ.Π.
ΤΑ ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΕΣ
ΟΥΤΕ Π.Α.ΜΕ. ΟΥΤΕ Γ.Σ.Ε.Ε. ΠΑΡΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΟΥ ΛΑΕ

εργαλειοφόρος | συνέλευση αναρχικών ενάντια στη μισθωτή σκλαβιά

συνέλευση κάθε Τρίτη στις 19:00 στο Εργατικό Κέντρο Πάτρας


Jan 7 2014

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΜΟΝΙΜΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΩΝ ΕΡΤ – ΕΡΑ ΠΑΤΡΑΣ ΓΙΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΑΜΠΑΤΡΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΙΣ 13/1/2014

ΜΟΝΙΜΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΩΝ ΕΡΤ – ΕΡΑ ΠΑΤΡΑΣ
________________________________________________________________________________________________________
Προαύλιο ΕΡΑ, Δασύλλιο free.erapatras@gmail.com Τηλ. 2610 – 240367

ΚΑΛΕΣΜΑ
ΓΙΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΑΜΠΑΤΡΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΣΤΙΣ 13/1/2014

Η Μόνιμη Συνέλευση Αλληλέγγυων ΕΡΤ – ΕΡΑ Πάτρας απευθύνει κάλεσμα σε όλες τις λαϊκές συνελεύσεις, κοινωνικές δομές αλληλεγγύης, αντιφασιστικές – αντιρατσιστικές κινήσεις, συλλόγους, πρωτοβάθμια συνδικάτα καθώς και σε κάθε αγωνιστή και αγωνίστρια.

Η παρατεταμένη οικονομική και πολιτική χρεοκοπία της χώρας μας έχει δημιουργήσει συνθήκες ανθρωπιστικής κρίσης. Το πρόβλημα είναι σοβαρότερο στις μεγάλες πόλεις όπου και επιδεινώνεται από τη διακοπή της ηλεκτροδότησης σε χιλιάδες νοικοκυριά.
Καταγγέλλουμε την κοροϊδία των δήθεν επανασυνδέσεων που εξαγγέλθηκαν από την συγκυβέρνηση της τρόϊκας. Ζητάμε την άμεση επανασύνδεση όλων των κομμένων ηλεκτροδοτήσεων και στα περίπου 2.000 νοικοκυριά του Δήμου Πατρέων αλλά και σε αυτά της ευρύτερης περιοχής. Ζητάμε επίσης δωρεάν ρεύμα στα νοικοκυριά ανέργων – ανασφάλιστων και όσων έχουν εισοδήματα που βρίσκονται στα όρια της φτώχειας. Κανένα νοικοκυριό χωρίς ηλεκτροδότηση. Και να μην ξεχνάμε: Όσοι σήμερα έχουν ρεύμα, αύριο μπορεί να μην το έχουν.

Για να συζητήσουμε όλα αυτά και από κοινού να αποφασίσουμε πώς θα δράσουμε, σας καλούμε:
τη Δευτέρα στις 13/1/2014, στο ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΠΑΤΡΑΣ, ώρα 7 30’ μμ, σε ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΑΜΠΑΤΡΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ με θέμα:

Κινητοποίηση για άμεση επανασύνδεση της ηλεκτροδότησης
και στα 2.000 νοικοκυριά του Δήμου Πατρέων.

Στην Παμπατραϊκή Συνέλευση η ημερήσια διάταξη είναι ανοιχτή και σε άλλα ζητήματα, και κυρίως αυτά που αφορούν στην οργάνωση της κοινωνικής αλληλεγγύης και αντίστασης.

Η οργάνωση σε τοπικό επίπεδο αποτελεί τη μόνη απάντηση στο φόβο που καλλιεργείται από την εξουσία, στην επίθεση φτωχοποίησης και κοινωνικού αποκλεισμού που δέχεται η κοινωνία μας. Οι επιτροπές γειτονιάς, οι λαϊκές συνελεύσεις, οι δομές αλληλεγγύης, οι αδιαμεσολάβητοι αγώνες «από τα κάτω» είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος να οργανώσουμε συλλογικά την καθημερινή μας αντίσταση ενάντια σε αυτούς που φτωχοποιούν και λεηλατούν τη ζωή μας.

Η ΜΟΝΙΜΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΩΝ ΕΡΑ ΠΑΤΡΑΣ


Jan 7 2014

ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ ΣΠ. ΣΤΡΑΤΟΥΛΗ

ceb1cf81cf87ceb5ceafcebf-cebbceaecf88ceb7cf82-1
Ο Σπύρος Στρατούλης βρίσκεται έγκλειστος εδώ και 22 χρόνια στα κολαστήρια των ελληνικών φυλακών. Η αξιοπρεπής και αγωνιστική του στάση στις κινητοποιήσεις των φυλακισμένων για καλύτερες συνθήκες κράτησης τον έχει θέσει εδώ και καιρό στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών, όπου με πειθαρχικές ποινές επιχειρούν να καταστείλουν τον αγώνα του ενάντια στο βάρβαρο θεσμό του εγκλεισμού και την αλληλέγγυα στάση του απέναντι στους αγώνες και τις διεκδικήσεις άλλων κρατουμένων.

Πρόσφατα, σε μια ακόμα κίνηση του δικαστικού συστήματος να του επιβάλλει ένα ακόμα κατασκευασμένο κατηγορητήριο, βρέθηκε αντιμέτωπος με την κατηγορία της ένταξης σε εγκληματική οργάνωση, γεγονός που είχε σαν αποτέλεσμα να στερηθεί τις άδειες εξόδου που λαμβάνει μόλις τα τελευταία 2 χρόνια. Ως έσχατο μέσο για την ικανοποίηση των αιτημάτων του και για την επαναδιεκδίκηση των λίγων στιγμών ελευθερίας που δικαιούνταν ύστερα από τόσα χρόνια στις φυλακές, ο Σπύρος Στρατούλης ξεκίνησε απεργία πείνας από τις 11 Νοέμβρη 2013, την οποία και συνεχίζει εδώ και δύο σχεδόν μήνες με κίνδυνο να υποστεί ανήκεστους βλαβες στην υγεία του, θέτοντας σε κίνδυνο και την ίδια του τη ζωή.

Οι αναρχικοί στεκόμαστε ενάντιοι όχι απλά στις συνθήκες του εγκλεισμού στα κολαστήρια των φυλακών, αποστρεφόμενοι απλά το υπάρχον σωφρονιστικό σύστημα, αλλά παλεύουμε διαρκώς σε κάθε μέτωπο του κοινωνικού και ταξικού πολέμου για την διαμόρφωση των όρων ώστε να ανατραπεί το υπάρχον καθεστώς που χαρίζει απλόχερα τη φτώχεια, την εξαθλίωση και το θάνατο και να συγκροτηθεί μια κοινωνία χωρίς φυλακές, χωρίς συστήματα τιμωρίας, επιτήρησης, εγκλεισμού και απομόνωσης. Ο αγώνας για αξιοπρέπεια και ελευθερία που δίνεται σε κάθε στιγμή της καθημερινής ζωής του καθενός και της καθεμιάς μας, είναι αγώνας όλων όσοι αντιστέκονται ενάντια στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού και του κράτους.

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ…ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ


ΑΜΕΣΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΩΝ ΕΞΟΔΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟ ΣΠΥΡΟ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΑΠΟ 11 ΝΟΕΜΒΡΗ

αναρχική ομάδα “Δυσήνιος Ίππoς”